Ομιλία Κώστα Γείτονα στη Βουλή κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του κράτους για το 2010.

Έχω την εντύπωση ότι πολλές φορές η Νέα Δημοκρατία κοιτάει τον εαυτό της στον καθρέπτη και νομίζει ότι βλέπει εμάς.  Το έλλειμμα σοβαρότητας, κύριε συνάδελφε, εντοπίζεται στην παράταξη εκείνη η οποία πρόσφατα αποδοκιμάστηκε από τον ελληνικό λαό και μας ζητάει ούτε λίγο ούτε πολύ, όπως και εσείς προηγουμένως, να έρθουμε στις θέσεις σας. Αν ήταν να έρθουμε στις δικές σας θέσεις, θα ήταν αυτοκτονία και για την Κυβέρνηση και για τη χώρα. Γιατί οι θέσεις αυτές, οι πράξεις, οι συμπεριφορές και οι δράσεις ουσιαστικά οδήγησαν, επί των ημερών σας, σε αυτά τα αδιέξοδα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση για τον Προϋπολογισμό, παρά τις συνεχείς αναφορές σε αριθμούς, είναι μια κατεξοχήν πολιτική συζήτηση. Για το παρόν και το μέλλον της οικονομίας, της ίδιας της χώρας.  Η νωπή λαϊκή εντολή που έχει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι σαφής και ξεκάθαρη. Είναι εντολή για έξοδο από την κρίση. Είναι εντολή για επαναφορά της χώρας σε τροχιά ανάπτυξης και προόδου. Δεν δέχεται καμία παρερμηνεία από κανένα και πολύ περισσότερο από την παράταξη εκείνη, που ήταν ως πριν από λίγο στο τιμόνι της χώρας. Η σημερινή Κυβέρνηση έχει συνείδηση των δυσκολιών. Αντιλαμβάνεται το χρέος –κύριε Χατζηδάκη, σε εσάς αναφέρομαι- αναδέχεται αυτήν την ευθύνη και είναι αποφασισμένη να κινηθεί αταλάντευτα στο στόχο. Και ο στόχος είναι ένας και είναι εθνικός!

Η οικονομία είναι σε μια τραγική κατάσταση. Η χώρα σε τέλμα. Θέλω να πω στον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας ότι η Ελλάδα του 2004 δεν ήταν αυτή που είναι σήμερα. Πληρώνει η χώρα τα επίχειρα της ανερμάτιστης πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, που έφερε χειρότερες μέρες στον τόπο.

Δημοσιονομικός εκτροχιασμός και αναξιοπιστία σε πολιτικές και σε στοιχεία μας διέσυραν διεθνώς. Γίναμε το «μαύρο πρόβατο» της ευρωζώνης, έχουμε στο λαιμό μας τη «θηλιά» της στενής επιτήρησης και είμαστε στο στόχαστρο κάθε είδους καλοθελητών και κερδοσκόπων. Αυτή είναι η κατάσταση. Άξιος ο μισθός σας.
Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης που ζούμε ο δανεισμός και το κόστος του –με προσέχει ο κ. Τζέκης από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας- εξαρτάται εν πολλοίς από τις τρεις αξιολογήτριες «αδελφές» εταιρείες, αυτές τις τρεις «αδελφές» που δεν λογοδοτούν πουθενά, αλλά ανεβοκατεβάζουν οικονομίες. Δεν μπορούμε παρά ταύτα και όσο δεν αλλάζει αυτό να τις αγνοήσουμε. Αυτό θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΖΕΚΗΣ: Αυτές πρέπει να τις έχει υπόψη η Ευρωπαϊκή Ένωση!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ: Δεν είναι, λοιπόν, εκεί το δίλημμα να αγνοήσουμε ή όχι τις αγορές ούτε υπάρχει δίλημμα σε σχέση με το στόχο.  Ασφαλώς, το δημοσιονομικό έλλειμμα πρέπει να μειωθεί, το χρέος να αποκλιμακωθεί. Επομένως, είναι ψευτοδίλημμα η ήπια ή σκληρή προσαρμογή. Τα αναγκαία μέτρα πρέπει να ληφθούν. Αυτό είναι καθαρό, αλλά με δίκαιη κατανομή βαρών. Αυτή είναι μια ξεκάθαρη θέση.

Όμως, σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι διατηρήσιμη –το τονίζω διατηρήσιμη- δημοσιονομική τάξη δεν μπορεί να υπάρξει ούτε χωρίς σχέδιο ούτε χωρίς διαρθρωτικές αλλαγές ούτε πολύ περισσότερο χωρίς θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και χωρίς δίκαιη αναδιανομή. Διότι η ανάπτυξη είναι που δίνει σε τελευταία ανάλυση έσοδα και στο κράτος. Η κοινωνική δικαιοσύνη πέρα από αξία –και για εμάς, αν θέλετε, και ιδεολογία- είναι προϋπόθεση συμμετοχής όλων των κοινωνικών ομάδων στην εθνική προσπάθεια. Αυτή είναι η διαφορά μας με τις διάφορες «ύαινες», θα έλεγα, του νεοφιλελευθερισμού, που βρήκαν την ευκαιρία με την κρίση που δημιούργησαν και ζητούν αίμα –σε όλον τον κόσμο, όχι μόνο στην Ελλάδα- από τους αδύναμους.

Ο Προϋπολογισμός του 2010 υπηρετεί ένα τετραετές σχέδιο για την έξοδο από την κρίση, την οικονομική ανάταξη, τη δικαιότερη αναδιανομή και τη νέα αναπτυξιακή προοπτική για τη χώρα. Λέω νέα, γιατί το παλιό μοντέλο ανάπτυξης έχει ξεπεραστεί. Είναι και αφετηρία, πρώτα απ’ όλα, για την κτήση της αξιοπιστίας της χώρας που έχει τρωθεί.

Ο στόχος της δημοσιονομικής εξυγίανσης υπηρετείται ισορροπημένα με μείωση των δαπανών, των πρωτογενών δαπανών. Περικόπτουμε σπατάλες, όπως παραδείγματος χάρη στα ασφαλιστικά ταμεία, με τον έλεγχο της συνταγογράφησης, με τη λίστα φαρμάκων, αλλά με αύξηση των εσόδων, κυρίως, με χτύπημα της φοροδιαφυγής.

Δίνουμε επίσης, βάρος στην ανάπτυξη. Θέλουμε να πάρει μπρος, αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό σε όλους, η αναπτυξιακή μηχανή. Ανακατανέμουμε, λοιπόν, τις δαπάνες υπέρ αναπτυξιακών δραστηριοτήτων γι’ αυτό και αυξάνουμε το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων.

Θέλουμε γρήγορη ενεργοποίηση των έργων και των παρεμβάσεων του ΕΣΠΑ. Και επειδή άκουσα προηγουμένως από τον προ προλαλήσαντα συνάδελφο της Νέας Δημοκρατίας να λέει ότι καθυστερούμε. Θυμίζω ότι είμαστε στον τρίτο χρόνο ΕΣΠΑ και είναι μόνο στο 3% οι απορροφήσεις. Ζητείστε μια συγνώμη τουλάχιστον πριν κάνετε κριτική!

Η κοινωνική δικαιοσύνη τέλος, ενισχύεται με αναδιανομή και ανακατανομή πόρων υπέρ του κοινωνικού κράτους, όπως το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης, η αύξηση δαπανών για την παιδεία, καθώς και κονδυλίων για προσλήψεις στην υγεία. Τηρούμε τις δεσμεύσεις μας, όσον αφορά τους ασθενέστερους.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο λεπτό που έχω, τελειώνω, λέγοντας ότι το μεγάλο στοίχημα –απευθυνόμενος κυρίως στην Κυβέρνηση- για τον Προϋπολογισμό αυτό, είναι η πιστή τήρησή του. Αυτό είναι η πρόκληση για την Κυβέρνηση.

Με συνέπεια και αποτελεσματικότητα στις πολιτικές, κύριοι Υπουργοί και με σωστά μέτρα, θα ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας. Δεν προσφέρει καμία συζήτηση για συμπληρωματικό προϋπολογισμό, αυτό θα είναι συντελεστής αναξιοπιστίας. Επείγει να εφαρμοστεί χωρίς παρεκκλίσεις ο Προϋπολογισμός αυτός.

Επείγει πρώτον να διασφαλίσουμε την αποτελεσματικότητα στους μηχανισμούς φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής. Επείγει δεύτερον, να επιταχύνουμε τις αναπτυξιακές διαδικασίες με εργαλεία το ΕΣΠΑ, τον αναπτυξιακό νόμο και τις Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Και τρίτον, θα έλεγα, να εγκαινιάσουμε –ειπώθηκε και από άλλους συναδέλφους- νέες αυστηρές και αποτελεσματικές διαδικασίες για την παρακολούθηση της εκτέλεσής του.

Ακόμα, δεν μπορεί να αγνοηθεί πως σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όλες οι πολιτικές πρέπει να πάρουν επείγοντα χαρακτήρα. Δεν υπάρχουν περιθώρια για δισταγμούς, αναμονές και αναβολές. Μετράει ο ρεαλισμός και η αποφασιστικότητα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η έξοδος από το σημερινό τέλμα είναι άσκηση συλλογικής, εθνικής θα έλεγα, προσπάθειας και ευθύνης. Και όλοι θα κριθούμε γι’ αυτό, Κυβέρνηση και κόμματα, φορείς, εργαζόμενοι και επιχειρηματίες, κοινωνικοί εταίροι και πολίτες. Ουδείς μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα, να απέχει, να κρύβεται πίσω από λαϊκίστικες κορώνες και πολύ περισσότερο να κάνει πόλεμο, να αντιπαρατίθεται σε εθνικούς στόχους. Ας το έχουμε υπόψη μας.

Υπερψηφίζω τον Προϋπολογισμό.

(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)